Alternatywnie

Czarne myśli

2011-01-24T18:30:00.022+01:00

Lubię styczniowe, ołowiane niebo. Lubię moje miasto. Lubię zaniedbane podwórka starych kamienic, gdzie czas nie poddał się pogoni za nowością. Lubię długie, samotne spacery. Stukot obcasów na chodniku uspokaja mnie, powtarzalność kroków wprowadza rytm. Dziwią mnie pędzący za czymś ludzie, którym cel zagubił się dawno temu, a zostało przyzwyczajenie, by nie rozglądać się i biec. Męczy mnie atakujący zewsząd fullwypas, świat, w którym wartość człowieka mierzy się grubością portfela, a depresję leczy ubraniami z wyprzedaży. Przecież wszystko to nic o przeciwnym wektorze, a przewrotny zimowy deszcz i tak domaluje łzy roześmianym dziewczynom z bilbordów.

czapka, peleryna :)
spodnie- Zara
botki- Bronx
rękawiczki na zatrzaski- stragan pod Halą Targową

Robienie gęby

2010-11-16T21:41:00.021+01:00

Od dłuższego czasu tracę sympatię do blogowania. Nie mam ochoty pstrykać sobie zdjęć, nie interesują mnie problemy rangi światowej takie jak: czy zeszłoroczne buty da się jeszcze wpasować w aktualne trendy, czy są już zdecydowanie passé/ komu pierwszemu uda się dorwać szmirę z h&m z lanvinowską metką/ czy wszyscy anonimowi to świnie. Od lat nie przejmuję się tym, że moje nogi nie są proste jak unijne ogórki, od ponad miesiąca wszędzie biegam w skórzanej kurtce, dżinsach i płaskich butach, bo tak mi wygodnie. Nie zamierzam tego zmieniać. Drażni mnie przyczepianie etykietek osobom znanym wyłącznie ze zdjęć. Nikt nie ma monopolu na fajność, a ja nie po to prowadzę bloga, żeby komukolwiek udowadniać swoją zajebistość. Albo jej brak.

PS. Jeśli zdarzy mi się ubrać inaczej, to zapewne wkleję tutaj nowe zdjęcia.

*pozostaje kwestią sporną, co tak naprawdę jest nadrukowane na mojej koszuli. Zdania są podzielone: albo są to gęby (bo duże), albo kolesie. Ale skoro gęby mają śladowe kończyny, to są to kolesie, prawda?
**Drugi plan mistrzowsko uchwycił eM.

koszula w kolesi -Desigual (w rzeczywistości kolor jak na zdjęciu niżej)

dżinsy-Levi's

zapierdalacze- Lacoste

Był obraz, ale oblazł...

2010-09-19T00:09:00.009+02:00

W tym tygodniu skończyłam dwadzieścia siedem lat. Uczciłam to zdjęciami zrobionymi na terenie mojej podstawówki, na schodach której kilkanaście lat temu mali, piegowaci chłopcy obdarzali mnie na powitanie zdawkowym, acz szalenie wymownym beknięciem. Z małych chłopców wyrośli łysiejący mężczyźni, a ja... Cóż, od jutra okrężnymi ruchami będę wmawiać mojej pupie jędrność, a zmarszczkę na czole tłumaczyć niewyspaniem. O!

żakiet- vintage, :)

buty z wywijanym "kołnierzem"- Timberland

bokserka, dżinsy- :)

Szafiarskie złotka

2010-07-01T20:25:00.004+02:00

W dzisiejszej rozgrywce walczą o palmę pierwszeństwa pasek ze złotą klamrą i satynowa bluzka. Swojej pozycji w drużynie dzielnie broni pikowana torba ze złotymi łańcuchami. W defensywie garniturowe szorty. Kici, kici, kitschy...? A może jednak ekstraklasa?

satynowa bluzka- przerobiona z sukienki

wełniane szorty, torba, zamszowy pasek- :)

buty- Ryłko

Bufonada

2010-06-24T16:01:00.006+02:00

W dzisiejszych rozpasanych czasach nie wypada już być skromnym. Modnie jest nadąć się, napuszyć, by wydać się większym. Postawić na efekciarstwo. Upodobnić do silniejszych. Taka próba współczesnej mimikry dla nieśmiałych.

sukienka z metalizowanego lnu- szyta na zamówienie (pani Bogusiu, kocham Panią!)
buty- Bronx
torebka- vintage
srebrna biżuteria- vintage

Raz na ludowo!

2010-06-06T21:26:00.005+02:00

Chłopka z wielkiego miasta. Szukam wśród betonu zapachu rozgrzanej słońcem ziemi. Ciepła drewna i szorstkości kamienia. Miękkiej trawy pod bosymi stopami.
A tu tylko asfalt...

kieca- zmniejszona z rozmiaru xxxl, :)
kolczyki z koralem- jubiler

buty- Ryłko

Pogoda pod psem

2010-05-06T15:45:00.007+02:00

Jak powszechnie wiadomo, w czasie deszczu nudzą się dzieci i te małe, i te stare, na przykład ja. Siedzenie w domu ma jednak również plusy- można założyć koszulkę z wizerunkiem smutnego psa, wziąć na kolana kota i oddać się powolnemu sączeniu cienkiej, owocowej herbaty z gratisowego kubka wiadomej firmy. Można też bezwstydnie biegać z prawie gołoM pupoM i ustroić się w zakolanówki, których nie założyłoby się nigdzie indziej, bo spadają, pogrubiają i skracają. A, i twarzy można nie mieć. W domu jest fajnie.

koszulka- Zara (tfu!)- :)
zakolanówki- chlaśnięte z rajstop (bezfirmowych, więc pewnie chińskich)

Bijemy rekordy

2010-03-23T12:00:00.001+01:00

Rekordowe pod względem frekwencji szafiarskie spotkanie odbyło się 21 marca w Krakowie. W samo południe szafiarska reprezentacja ruszyła spod Adasia na Rynku do Dyni na ul. Krupniczej. Tym razem nie było to wyłącznie babskie spotkanie- rzec można, że na początku oprócz szafiarek było jeszcze czterech niepancernych i...pies ( tak, Robaczek przyjechała do Krakowa razem z mężem i Tośką ), Blu i Morven przyjechały w towarzystwie panów fotografów , których szybko pochłonęła rozmowa o aparatach, obiektywach i innych mniej szafiarskich gadżetach, a nas oczarował duuużo młodszy mężczyzna, synek Magii, który podbijał damskie serca jak na rasowego wyjadacza przystało- łapiąc nas na samochód, czekoladowe ciacho i czapkę z daszkiem. Piękną pogodę zapewniła nam Karolina, bardzo skutecznie topiąc dzień wcześniej Marzannę. Desery, drinki, kawy i tym podobne sprawy zapewniłyśmy sobie same, doprowadzając kelnerki do oczopląsu i białej gorączki... Ech, dużo by opowiadać. Kto nie był, nie wie co stracił, a tym, którzy byli/ były dziękuję za fantastycznie spędzony czas i utwierdzenie mnie w przekonaniu, że osoby znane z sieci w rzeczywistości są również fajne i to tak, że spotkanie zleciało błyskawicznie i wydało mi się krótkie, jak moja uparcie podjeżdżająca do góry sukienka.
PS. Tym postem biję też swój prywatny rekord- niespotykaną na moim blogu ilością zdjęć i ... ich autorów.

fot. Magia

żakiet-szyty na zamówienie

sukienka, kozaki- vintage

torba-:)

fot . mme _brzydka

fot. Arim

fot. Kamil Pohl

Pif-paw!

2009-12-03T16:10:00.007+01:00

Pif-paf, dziś zastrzelę Was moim nowym, a jakże starym żakietem z pawim wzorem. Został przerobiony przez moją niezastąpioną krawcową z tego oto paskudztwa (klik), które nabyłam kilka lat temu tam , gdzie zwykle. Obecnie idealnie wpasował się w miętowy trend Chanel, a przy tym poprawia mi humor,bo ma fajną fakturę i guziki . Zdecydowanie przemawia to na jego korzyść, mimo iż mawia się, że pawie pióra przynoszą pecha. Ponosim, zobaczym...Bluzkę gwizdnęłam mamie, więc lepiej ciiii....nie musi wcale wiedzieć. Z tyłu na ścianie wisi dobry duch mojego domu, zwany Staszkiem, ze względu na niezaprzeczalne podobieństwo do kard. Dziwisza.

żakiet-vintage,przerobiony

bluzka-kradziona

dżinsy-Bik-Bok, kozaki-:)

naszyjnik z turkusów-jubiler

Staszek-bezcenny

Sto pociągnięć myszą przed snem

2009-11-24T16:24:00.018+01:00

Jeśli prawdą jest, że tylko winny sie tłumaczy, to jestem jak najbardziej winna, bo w tym poście wyśpiewam wszystko. Przyznaję się bez bicia do blogowym zaniedbań. Stali czytelnicy( tak, naprawdę wierzę, że są tacy, którzy czytają moje posty) z pewnością zauważyli zmniejszenie mojej aktywności blogowej. Rzadziej publikuję zdjęcia, rzadziej odwiedzam inne blogi, sporadycznie komentuję ,blipuję i niekiedy nie mam nawet czasu dokładnie czytać komentarzy do mojego własnego bloga. Coraz bardziej za to pochłania mnie urządzanie domu, które zajmuje mi myśli i każdą wolną chwilę. Nie szukam już nowych butów, sukienek, torebek- "na tapecie" jest glazura, parkiet, gładź. Zamist przeglądać szafiarskie blogi, szukam w necie łazienkowych inspiracji i tonę we wnętrzarskich gazetach. Próbuję znaleźć kompromis między marzeniami a rzeczywistością, mam mnóstwo pomysłów, które trzeba w miarę bezboleśnie osadzić w realnym świecie. Toczę walkę z samą sobą, moim największym sprzymierzeńcem jest kreatywność, największym zaś wrogiem- niezdecydowanie. Zastanawiam się nad utworzeniem drugiego bloga poświęconego urządzaniu domu, ale nie wiem, czy razem z eM chcemy aż tak się obnażać. Na razie rysuję, projektuję, mierzę, szukam, klikam. Ale nadal jestem.

Przybyli ułani...

2009-11-09T18:28:00.021+01:00

Moda ma to do siebie, że odchodzi i wraca. Takie rozstania i powroty kończą się zawsze szczęśliwie dla osób, które kochają kolekcjonować ciuchy. Tę ułankę * dostałam od eM cztery lata temu i zakochałam się w niej tak mocno, że nie mogłam przeboleć, kiedy to aksamitne cudo wyszło z mody. Rok temu chciałam nawet komuś je oddać, ale przywiązanie, sentyment i chomicza natura zwyciężyły. Co tam, pomyślałam, jedna rzecz wiecej nie zaszkodzi- i tak od paru lat domykam szafę kolanem. Tak oto kurtka przewisiała swoje w szafie, by w glorii powrócić na salony (tudzież ulice), a wszystko dzięki litościwej modzie, która zatoczyła koło wyjątkowo szybko.

*A teraz apel : błagam, nie nazywajcie tego typu ubrań marynarką Jacksona i nie ekscytujcie się, że dom mody Balmain wydał na świat ten wspaniały projekt -takie kurtki mają swój historyczny rodowód, a przed Narodowym Świętem Niepodległości warto spojrzeć na to i patriotycznie, bo przecież kiedyś przybyli ułani, w takie mundury odziani...

Mogłabym tekst zakończyć urokliwym dla wielu: enjoy, ale angielskich słówek nie lubię i patriotycznie miało być. Za to jeśli ktoś chce, może zasalutować.

ułanka-Zara
sukienka:)
buty-:)
szal-sklep z szalami
rękawiczki-:)
rajstopy-Calzedonia (dla dzieci)
torba-iPonti

W tajnej służbie wyzwolenia kobiecości

2009-10-30T08:46:00.006+01:00

Dziś obchodzimy Światowy Dzień Spódnicy. My, to znaczy kobiety, bo kochamy ten fantastyczny wynalazek, co nie krępuje ruchów, to podkreśla, a tamto ukrywa, pozwalając nam poruszać się z iście kocią gracją. Świętują również mężczyźni , którzy dawno już wybaczyli nam kradzież tej części garderoby i dziś cieszą nami oczy, skrycie marząc o mocnym podmuchu wiatru. Zatem wielbimy te krawieckie cuda niezależnie od płci, choć z zupełnie różnych powodów. A Szkoci? Pewnie świętują podwójnie.

Ja akurat nie celebruję wspomnianego święta jakoś szczególnie, bo Dzień Spódnicy obchodzę niemal codziennie, wymiennie z Dniem Sukienki czy sporadycznie Dniem Ciepłych Gaci. Nie twierdzę też , że poniższa spódnica jest ciekawsza od tych, które już pokazałam na blogu, chociaż i wytłaczany wzorek ma, i kieszenie ma, i do tego z koła szyta jest... Ale spódnicowo powtarzać się nie zamierzam, więc jeśli komuś się nie podoba, inne może sobie obejrzeć tutaj.

spódnica-vintage
"więzienna"sukienka-H&M :)
pasek,mucha- :)
buty-Ryłko
zegarek-Moyo

Portret damy(?)

2009-10-16T13:07:00.020+02:00

Nie aspiruję do bycia damą. Nie miewam codziennie starannie ułożonej fryzury, garbię się niemiłosiernie, co pozostało mi po czasach dziewczyńskiej nieśmiałości, paznokcie mam nieodmiennie krótkie , a dłonie czasem szorstkie i podrapane. Niektórzy, oceniając mnie po raz pierwszy, zapewne myślą, że to oznaka zaniedbania. A dla mnie istnieje coś ważniejszego niż wypielęgnowane ręce. To moja pasja, o której już na blogu wspominałam. Pasja, którą się żyje. Odnawianie staroci wciągnęło mnie parę lat temu tak mocno, że kiedy nie mogę się na tym polu realizować, czuję się niemal chora. Mówiąc o starociach, mam na myśli bardzo szeroki wachlarz przedmiotów- począwszy od ubrań, poprzez przedmioty codziennego użytku, na "wielkogabarytowych" meblach skończywszy.

Jest w tym odnawianiu jakaś magia, czuję się, jakby ktoś dał mi moc wlewania w przedmioty nowego życia, odkurzania ich z niepamięci. Każdy z tych przedmiotów ma w sobie zapisaną jakąś fascynującą historię. A ja dopisuję jej kolejny rozdział.

aksamitna spódnica-mój pierwszy ciucholandowy zakup; mam do niej wielki sentyment-od niej zaczęła się moja przygoda z rzeczami vintage:), bluzka-:), buty-Fenuzzi
szafa-własnoręcznie odnowiona, wazon też ;

naczynia kuchenne-pamiątki

torebka-po babci

biżuteria, srebro i bursztyn, Sukiennice
krzesło- sklep ze starociami, właśnie zaczęłam jego renowację

krzesło-"śmietnikowe"(nikt biedactwa już nie chciał), odnowione i tapicerowane przeze mnie

radio-po dziadku

Nareszcie!

2009-10-08T22:47:00.030+02:00

Dziś miałam przyjemność uczestniczyć w spotkaniu szafiarek z Krakowa ,organizowanym w Café Szafé przez dziewczyny z portalu jejmoda.pl. Piszę: przyjemność, bo nie będę ukrywać, że fajnie było. Nie dość, że kawiarnia przytulna i klimatyczna, a nie jakieś tam oszołomroomy, to jeszcze w końcu miałam okazję poznać osobiście inne krakowskie szafiarki. W tym miejscu mogłabym dopisać, że dziewczyny są przesympatyczne i urocze, ale nie napiszę, bo zaraz ktoś się doczepi, że my to takie Towarzystwo Wzajemnej Adoracji jesteśmy. A jak jeszcze powiem , że z organizatorkami- Gosią i Agnieszką łatwo złapałyśmy kontakt, to i tak pewnie nikt nie uwierzy... ale to już sprawa szanownych Czytaczy Niedowiarków , nie moja. Bo ja bawiłam się naprawdę świetnie.

PS. Serdecznie dziękuję Magii za zdjęcia.

Więcej na ten temat znajdziecie tutaj.

Udział wzięły(od góry, od lewej): Gosia, Alice, Magia, Elfka, Celina, Bastet,

(od lewej) Amelia, Styledigger, Ryfka, Lilu, Sara, ja oraz Agnieszka (za obiektywem)

Na sobie mam:

koszulkę-H&M

kwiat-vintage

pasek-DIY

spódnicę-vintage :)

Niedzielne igraszki

2009-09-29T20:50:00.009+02:00

Dlaczego niedzielne, choć dzisiaj wtorek? Dlatego , proszę państwa, że ten oto strój miałam na sobie podczas niedzielnego spaceru po parku. Spacer w miłym męskim towarzystwie w pełni usprawiedliwia obecność krótkiej jak na moje zasady spódnicy. Brak rajstop usprawiedliwiła pogoda zupełnie nie jesienna, szalika zaś domagało się moje chore gardło. Zresztą, to nie jest jakiś tam szalik. Ten kaszmirowy szal lubię nosić z rozmachem, pozwalając mu się miękko rozgościć na ramionach, zamiast kazać mu smętnie tkwić pod szyją jako zwis damski. Tak...napisałam już, że było ciepło i miło, to napiszę jeszcze, że piękną mamy jesień. Koniec posta.

szal-sklep z szalikami

spódnica-vintage:)

chłopka-Orsay

skórzana kopertówka-vintage

zamszowe buty-Nine West
bransoletka- sklep indyjski

Prawda absolutna

2009-09-08T08:41:00.011+02:00

Prawda jest taka,że kocham takie torby. Tę dorwała wczoraj moja mama.Dzielnie o nią walczyła i chwała jej za to.A do ujawnienia dziesięciu innych prawd namówiła mnie Nutmeg.Tyle,że dziesięć prawd to za mało,bo każdy z nas jest wielką niewiadomą.

Mam 160cm wzrostu,48 kg żywej wagi i 59 cm w talii przed śniadaniem.Na poczatku liceum ważyłam o 8 kg więcej ,nosiłam męskie podkoszulki i byłam okrutnie brzydka.

Nigdy nie byłam na diecie.Współczuję kobietom smętnie skubiącym nędzny liść sałaty.Kocham jeść,zwłaszcza makaron z suszonymi pomidorami i pizzę.Nie jadam tylko pomidorówki.Jako dziecko byłam niejadkiem i jedynym posiłkiem tolerowanym przeze mnie była zupa pomidorowa.Do czasu ,aż kiedyś zwymiotowałam nią na mamę.Więcej na nią nie spojrzałam.Znaczy się na zupę,nie na mamusię.

Mogłabym wyjść z domu źle ubrana.Ale nie wyobrażam sobie zaserwować gościom nieciekawie podanego posiłku.Dla mnie wygląd jest równie ważny jak smak.Gotowanie to też sztuka.

Mam silnie wykształcony,obecnie zanikający u ludzi organ zwany sumieniem.Zbędny u przyszłej prawniczki.

Nie lubię brzydkich ludzi.Nie mam na myśli brzydoty fizycznej,o nie.Istnieją ludzie o brzydkiej duszy.Zimni,cyniczni,fałszywi,źli.

Nauczyłam się czytać mając 3,5 roku.Bajki z serii"Poczytaj mi ,mamo"czytałam sobie sama.Dwa razy w życiu popłakałam się przy książce.Pierwszą była szkolna lektura "Pies,który jeździł koleją".Drugą-"Cienka czerwona linia".

Lubię spędzać czas z przyjaciółmi,ale jestem raczej typem odludka.Najlepiej odpoczywam,włócząc się sama po lesie.Czasem chcę po prostu pobyć sama.Bo sama nie znaczy samotna.

Szczeniacka nieśmiałość jeszcze nie do końca się ze mnie ulotniła.Pewnie dlatego przy pierwszym kontakcie z nowo poznanymi ludźmi jestem małomówna.Rozkręcam się dopiero przy kolejnych spotkaniach.Nie przepadam za czczą paplaniną,są ludzie którzy paplą bez przerwy,a nie mają nic do powiedzenia.Ja tam wolę mówić mało ,a treściwie.A w ogóle to lepiej czuję się w słowie pisanym.Tam nieśmiałość mi nie wadzi.

Od 6 lat jestem związana z tym samym mężczyzną.Mam nadzieję,że tak pozostanie,bo "kryzys siódmego roku" czyha tuż za rogiem.

Nie cierpię błędów ortograficznych,anglicyzmów i językowego niechlujstwa.Ale najbardziej drażnią mnie nieuzasadnione zdrobnienia i przesłodzenia w ustach dorosłych.Nie pojmuję,że na tym świecie żyją kobiety,które w wieku trzydziestu kilku lat mają stópki,plecki,buzie,paluszki,a w milusich szlafroczkach idą zrobic siusiu.

Uwaga ! Z ostatniej chwili: domestos zabija wirus grypy.No to zdrówko,moje panie:))))

Na dywanik wzywam:Małą Gosię i Tarę.

Wygódka

2009-08-26T15:30:00.003+02:00

Są rzeczy,którymi chwalić się nie ma potrzeby,a jednak się je ma i są one niezbędne.Ot-takie ciuchowe Big Maki.Komponowane na szybko,bez wydziwiania,złożone z podstawowych elementów. Czyli:wygodna koszulka w "Warholowskie" maziaje,spodenki dupkozakrywające,co chronią nas przed ciekawskimi spojrzeniami i buty superzap...lające,które dają nam zdolność poruszania się niemal z predkością światła,podczas łowów na przykład.A torba ...torba jest na łupy.

PS.Jeśli juz o wygódkach mowa,to przeglądając w necie ofertę mebli łazienkowych natknęłam się na taki,nie przymierzając,kiblo-konfesjonał.Razem z eM zarykiwaliśmy się ze śmiechu.Zwłaszcza z nazwy tego przybytku... uwaga...Tron Vipa!!!

koszulka,New Look-:)

szorty-Montego/Peek&Cloppenburg

buty-Ecco

wór-Kaufland

Makowa panienka

2009-07-13T10:40:00.002+02:00

Jak na brunetkę,mam zadziwiająco mało czerwonych ubrań,bo czerwieni nie lubię wcale.Czas zmienić zdanie.Podobnie połączenie czerni z czerwienią zawsze wydawało mi się bardzo oczywiste i bez polotu.Teraz myślę,że do czerwieni trzeba dorosnąć.Czerwień ma w sobie moc-wyzwala kobiecość.Czerń studzi emocje,by nie wybuchły ze zbyt wielką siłą.

sukienka-Asti Ferre,ozdobiona koronką przeze mnie
platformy-Ryłko
woreczek-torebkowo

Kolory ziemi

2009-06-15T14:53:00.001+02:00

Mieszam wzory i kolory,jak pogoda miesza pory roku.Ot,taki mój strój czerwcowo-jesienny.Nasycona zielenią mchu sukienka,guziki jak małe,lśniące kasztany na spalonej słońcem łące kamizelki ...Tylko zamiast korali z jarzębiny nieśmiertelna,niewiędnąca róża z czystej miedzi.Bo jednak jest czerwiec

sukienka-SH
buty-Venezia
kamizelka-z szafy mamy
torba-iPonti
miedziana róża,bransoletki-pamiątki

H&M to ja mam w...

2009-06-12T21:36:00.001+02:00

Więcej tekstu nie będzie.Bo i po co?

Naszyjnik,Bijou Brigitte

*ma regulowaną długość( plus 10cm)

Konkurs Łucji i Fabryki Motyli,czyli zdolna jestem niesłychanie...

2009-06-11T22:29:00.000+02:00

Dziś miałam okazję zdobyć nagrodę (uroczy komplet kubeczków)w konkursie organizowanym przez Łucję i sklep internetowy Fabryka Motyli .A wszystko to dzięki krótkiej historii stołu...

...i jego metamorfozy (*reszta zdjęć-zalinkowana w tekście)

Stolik-DIY

Stół mieszkał u mnie w piwnicy przez lata.Ponoć dziadek zaraz po wojnie przytaszczył go od jakiegoś stolarza i mebel przez pewien czas pełnił rolę stołu kuchennego.Potem ,podczas przeprowadzki,został wyniesiony do piwnicy i stał tam,zawalony rupieciami,czekając na swój czas.Tak biedulek przestał lat 50.Potem przyszedł okres remontu mieszkania i cyklinowania parkietów-piwnicę trzeba było opróżnić z wszelkich gratów,by zwolnić miejsce na meble z mieszkania.Oczywiście stwierdzono jednogłośnie,że stół zostanie wyrzucony na śmietnik.Na szczęście u mnie zaczynał się właśnie okres fascynacji renowacją wszystkiego,co dopadnę,a że nie bardzo miałam na czym ćwiczyć,stół był jak znalazł.Jedno było pewne-że bardziej go nie zniszczę .Mało tego-stół od razu trafił w jedyne miejsce,któremu nie zagrażało cyklinowanie-czyli do kuchni.Oczywiście ,że sama go przytaszczyłam(z piwnicy na parter było blisko)-postawiłam mamę przed faktem dokonanym,bo na pewno nie zgodziłaby się na taki manewr.Mama skwitowała obecność stołu wdzięcznym,aczkolwiek mało radosnym"o rany boskie",po czym zagroziła ,że nie da na niego ani grosza.Łaski bez,pomyślałam,i wzięłam się za dokładne oględziny i doznałam mało przyjemnego uczucia,że porywam się z motyką na słońce.Na szczęście ambicja wzięła górę i opracowałam plan.Na początek postanowiłam skrócić stołowi nogi,by pozbyć się mało atrakcyjnej dechy .Pobiegłam do Praktikera po piłę i zaczęłam działać.O ile przy pierwszej nodze mojego czoła jeszcze nie pokrył pot,to przy ostatniej siły mnie zupełnie opuściły.Położyłam się z pewnością,że nie dam rady,po czym rano...pobiegłam do sklepu konserwatorskiego po szpachlę,by zrobić porządek z tą szparą.A potem,ku mojemu zdziwieniu,mój ukochany pożyczył mi opalarkę,z wypisaną na twarzy satysfakcją('rób co chcesz,baba nie da sobie z tym rady").Opaliłam zatem,w cholernie szkodliwych oparach(nie polecam) paskudną farbę olejną.Problem zaczął się przy szufladzie,która...zaczęłą się topić(była z jakiegoś tam tworzywa).Musiałam oderwać front,który postanowiłam osłonic nową deską.I...zaczęło się szlifowanie.Nawet nie wspomnę ile trwało,oczywiście ręcznie,bo nie mam do tej pory żadnej szlifierki.Przy blacie stwierdziłam,ze nie dam rady,bo to,co wydawało się proste,przerosło mnie.Stół miał głęboko wżarte plamy,które nie chciały zejść.Ale Ania,jak chce,to potrafi.Panowie cykliniarze,na swoje nieszczęście a szczęście moje,pochwalili się nową a wspaniałą szlifierką za 5 tysiaków i zostawili ją na parę dni u nas w domu.Tak,wiem,że nie powinnam.Ale zrobiłam to w akcie desperacji.Wytaszczyłam ją na stół,gwizdnęłam z worka nową tarczę ścierną i zaczęłam jazdę po stole,upocona,umęczona i zachwycona,jak pięknie czyści się mój blacik.Wyszło wspaniale.Dobiłam brakującą deskę na szufladę,a z drugiej strony zrobiłam imitację dwóch nowych.Całość zabejcowałam szkodliwą wielce nitrobejcą i pokryłam lakierem półmatowym,szlifując kolejne warstwy do gładkości.Zaszpachlowanej szpary nie było już widać.W sklepie konserwatorskim zakupiłam okucia ,narożniki i taśmę z mosiężnych koralików. Efekt przerósł oczekiwania,mój chłopak stwierdził,że gdyby go nie widział wcześniej,to by nie uwierzył,że to ten,a mama... Mama natychmiast po skończeniu remontu wstawiła stół do salonu,gdzie stoi do dziś.
Co osiągnęłam zrobieniem tego stołu?Udowodniłam sobie i nie tylko,że ja ,studentka prawa, potrafię też coś zupełnie innego.Że pójście na łatwiznę i kupienie gotowego stołu w jakimś meblowym sklepie to niekoniecznie najlepsze wyjście.Czasem warto zrobić coś samemu,wzbogacając mebel o niewymierną wartość sentymentalną.Bo rzeczy tworzone z pasją,choć niedoskonałe, są najpiękniejsze...poza tym,tylko prawdziwe drewno potrafi naprawdę pięknie odbijać światło.

I will rock you!...czyli szafiarska akcja muzyczno-gwiazdorska

2009-06-05T13:37:00.002+02:00

Dziś występuję jako Freddie Mercury-moja pierwsza i jedyna muzyczna miłosć.
Akcja,wymyślona przez Anoosię,miała na celu ukazanie naszych upodobań muzycznych,poprzez np. wystylizowanie się na ulubiona gwiazdę.W moim przypadku wybór był prosty-odkąd pamiętam,czyli od dziecka kochałam tylko i wyłącznie ten zespół.Gdyby Freddie żył i Queen istniałby do dziś,jeździłabym za nimi w trasę i upajała się do nieprzytomności ich muzyką.Bo geniuszu tego zespołu i nieprawdopodobnej charyzmy Freddiego nie sposób kwestionować.Gdyby zaś w zasięgu mojego wzroku(a najlepiej-nie tylko)pojawił się heteroseksualny sobowtór Freddiego,pozycja eM byłaby poważnie zagrożona.
Ja,dziecko czasów playbacku kompletnie nie odnajduję się w dzisiejszej muzyce.Popu nie słucham,bo kaleczy moje uszy,a wszechobecne jęczące blond cizie w stringach bardziej juz przerażają niż śmieszą.Bo jakie będzie następne pokolenie,jeśli zadowala się prostactwem i plastikowym chłamem?Muzyka Queen dotyka mojej duszy.Dziś mało kto(nikt?)tak potrafi.Zatem słucham ich namiętnie,a zwłaszcza tego utworu,który w momencie,gdy usłyszałam go po raz pierwszy ,rozłożył mnie na łopatki(szczególnie po 3minucie).

Dodatkowe inspirujące fotki są zalinkowane w poniższym tutorialu.

stylizacja,charakteryzacja-DIY

zdjęcia-Pan Samowyzwalacz

w roli Mikrofonu-gościnnie wystąpiła Latarka Made in China

Tutaj dowód,że nie ja pierwsza tak się przebierałam.

A oto mały tutorial,jak zrobić Freddiego w minut pięć:Należy mieć pod ręką:siebie,a jeśli akurat z siebie wychodzimy, to inną posłuszną osobę,która dobrowolnie zrobi z siebie małpę.Osoba powinna być brunetką,chyba,że zdecyduje się na radykalny krok w postaci farbowania włosów.Włosy przylizujemy do tyłu za pomoca żelu z gatunku "strong",a brakujące baki domalowujemy szczoteczką z tuszu do rzęs,która traktujemy również brwi.Następnie tniemy na drobne kawałek przygotowanego zawczasu futra(jeśli ktoś nie posiada,musi poświęci swój ukochany pędzel do pudru-tak,miałam takie chore myśli).Klatkę piersiową,pachy i miejsce nad górną wargą smarujemy wspomnianym żelem i doklejamy pocięte futro,coby uzyskać wygląd odpowiednio samczy.Piersi opanowujemy bandażem elastycznym w kolorze nude.Gdy owłosienie przyschnie,odziewamy się w:męską prążkowaną bokserkę,białe spodnie,do których w newralgicznym punkcie wkładamy tzw."skarpetkę Beckhama",białe skórzane trampki oraz ćwiekowy pasek i bransoletkę.Gdy wszystko gotowe...dajemy się ponieść emocjom!

Uwaga!Pod żadnym pozorem nie otwieramy drzwi sąsiadom i listonoszowi,gdyż przeżycie może okazać się dla nich zbyt silne i wywołać skrajne emocje.

Nie było tak różowo

2009-06-01T22:11:00.001+02:00

W kilku zdaniach:miała być sesja w plenerze,dzienne światło,słońce...ale w życiu początkującej szafiarki wcale nie musi być tak różowo,jak ona sobie wymarzy...Więc zamiast rzucającej na kolana sesji zdjęciowej mamy pstryknięte "na odczepnego" w warunkach domowych fotki,nie dość,że niewyraźne,to na dodatek nie ukazujące wyjątkowości i urody stroju mego.Zresztą,jakiej tam wyjątkowości -zwykła,czarna jak deszczowe myśli sukienka...Na poprawę humoru -wylazłe już z mody,kolorowe rajstopy.Na mnie zadziałały,na deszcz-nie.To bez łaski.Zawsze mogę jeszcze zrobić wrażenie moją fryzurą w stylu "żadna".No to robię.

PS. Gdyby ktos chciał zobaczyć sukienkę i buty w całej okazałości,podlinkowałam zdjęcia
PS 2 A jeśli lubicie Amy Winehouse,to radzę sprawdzić jej "włoską wersję"

Fotki: eM (będzie na niego)

buty vintage-SH

sukienka,jedwabny szal-SH

rajstopy-Calzedonia

kwiaty-giełda kwiatowa

Czekam na truskawki ze śmietaną

2009-05-24T20:31:00.002+02:00

Dziś nie będę się rozpisywać.Na razie czekam.Czekam na czerwiec.Na powroty nocą ze spacerów jak zwykle za krótkich i rozmowy nie tylko o marzeniach.Na wspominanie czasu,gdy nasza pierwsza,nieśmiała niepewność stała się dojrzałą,spokojną pewnością.Na bieganie po trawie, jeszcze mokrej od porannej rosy,na spontaniczne wypady w nieznane,gdy pijani słońcem będziemy zdejmować ze swoich włosów lśniące czerwienią biedronki.Czekam.Na szczęście jeszcze większe .

Dziękuję dziewczynom z Forum Szafiarek za instrukcję wklejania dużych zdjęć

bluzki,pasek,torba-SH
spodnie-Zara

buty -Donna Piu

Szafiarska akcja"Pokaż wszystkim,co masz w torbie"

2009-05-20T17:15:00.001+02:00

Na początek kilka słów o torbie włoskiej firmy iPonti.Dostałam ją od cioci,która najpierw zapłaciła za nią 400 euro(!!!),a potem stwierdziła,że to jednak nie jej styl.Torbę noszę od roku,jest pojemna(mieści A4),wygodna, nie posiada na szczęście żadnych kiczowatych ozdób,w których tak lubują się producenci torebek. Ubóstwiam ją właśnie za prostą ,szlachetną formę i piękny kolor skóry.

A teraz się zacznie...

1 lniana torba -niewidka(do noszenia ustaw,kserówek lub zdobyczy z ciucholandu)
2 centymetr-bo w ciucholandzie nie myślę wyłącznie o sobie
3 portfel-wiecznie zbyt ciężki lub zbyt pusty(zdjęć rodziny i narzeczonego nie noszę,bo,dzięki Bogu,jeszcze ich pamiętam)
4 okulary Miu Miu(cholernie drogie,ale sprzedawczyni łaskawie postarzyła mnie o 30%zniżki); do opakowania wciskam też pudełko z płynem na szkła kontaktowe( na wszelki wypadek,bo ze szkłami już wszelkie wypadki mi się zdarzały)
5 parasol-zapominam go zawsze,kiedy pada
6 komórka-która,jak wiadomo,connecting people
7 słuchawki do telefonu(żebym w tramwaju nie musiała wysłuchiwać filozoficznych wynurzeń pijanych meneli lub opowieści o gastrycznych problemach moherów
8 klucze(na szczęście jestem "domna",a nie "bez")
9 gumka do włosów z wsuwkami i żabkami(gdyby czasem przyszedł halny i uczesał mnie po swojemu)

10 klips do spinania kserówek(bo już nie ogarniam)
11 nożyk do tapet-absolutnie niezbędny(przydaje się do wszystkiego)
12 jedwab do włosów-pomaga mi je okiełznać,dając na kilka minut wrażenie fryzury
13 Sznurek Do Wiązania Końca Z Końcem-chroni od wszelkiego złego
14 pudełeczko z goździkami-zamiast paskudnych tik-taków i gum do żucia(po obrzydliwej kawie z uczelnianego automatu-niezbędne)
15 dezodorant(bo lubię pachnieć)
16 ukochane perfumy Amor Amor(o tak,zdecydowanie lubię pachnieć)
17 ołówek,długopisy,cienkopisy(zawsze rozrzucone,zawsze plamią mi torebkę)
18 stopki (ach,jak ja kocham mierzyć buty!)
19 plastry( potrzebne w walce z podstępnymi butami,które przez rok udawały najwygodniejsze na świecie)

20 tabletki -na ból wszelki ( nie działają tylko na Weltschmerz ) i drugie, na alergię 21chusteczki(na wypadek,gdyby tabletka na alergię jednak nie zadziałała)
22 igła z nitką (gdyby coś mi się rozpruło) i agrafką(bo tak właściwie to nigdy nie chce mi się szyć)
23 zapasowe fleki do szpilek(krakowskie kocie łby wykończą buty szybciej,niż myślisz)
24 krem"ogólny"-używam do rąk(bo opakowanie małe i lekkie)
25 balsam Tisane(na ust pąkowie)
26 tusz do rzęs,korektor i błyszczyk (chcąc być piękną,trzeba nosić)
27 pudełko po kontaktach z :kroplą kremu do twarzy Emolium i kroplą podkładu(trzeba nosić,ale po co całe opakowania?)
28 róż-NIEZBĘDNIK ABSOLUTNY(żebym była"biała jak śnieg,czerwona jak krew,o włosach czarnych jak heban"-czyli w "Śnieżkowym" klimacie)

Uwaga!
Na zdjęciu nie umieściłam wyjątkowo niefotogenicznych: zużytych biletów(bo się wożę limuzyną wieloosobową,a co!), chustek do nosa(chlip!), woreczków z resztkami po preclach(wiadomo-nie samym chlebem żyje student), zmiętych paragonów(widomych,namacalnych dowodów mojego upadku), kłaczków kociej sierści,której obecność w trudno dostępnych miejscach tak jakoś coraz mniej mnie dziwi... oraz książek i notatek

a teraz coś specjalnie dla Fretki-piórnik z krową(który na długopisy mi się nigdy nie przydał-w domu trzymam w nim ...gwoździe)i infantylny różowy słoń(taki,co kokardkę ma na ogonie)-zawieszka

Nuuuda...

2009-05-04T20:25:00.000+02:00

Mam anginę.Przyszła do mnie tak po prostu,bez uprzedzenia i bezczelnie rozgościła się w moim wątłym ciele.Czyżby przez ten dekolt z poprzedniego posta?Nie może być!Zatem mam mnóstwo czasu na oglądanie szafiarskich blogów.I na niemyślenie o sesji,która też w końcu przyjdzie...W wyniku tego bransoletkę sobie zrobiłam.Żeby nie było,że nie potrafię.O!

bransoletka-DIY

Olaboga,toga?!

2009-05-03T21:18:00.000+02:00

Ta sukienka kojarzy się wszystkim jednoznacznie,mianowicie z takim oto odzieniem.Może to dla mnie dobra wróżba,może nie -wnikać nie będę. Grunt,że nosi się świetnie i jest nieziemsko wygodna.Ma nawet kieszenie schowane w szwach.Kupiona jeszcze w zimie,jako ciucholandowy prezent od Anuszki/dla Anuszki z okazji braku okazji.Materiał jest nietypowy-coś jak ...tkanina na parasole(wodoszczelności nie sprawdzałam).Podoba mi się i kropka,i nawet mama tym razem nie rzuciła stałego komentarza o szmatach zwłóczonych do domu.Coś w tym jest.Pasek ma za zadanie trzymać kiecę w ryzach,bo mimo, iż dziecięca,odstaje mi trochę w pasie.A może ja się czepiam...tak już mam

PS.Ta'fryzura'godzinę wcześniej była lokami! Słowo harcerza!
PS.2 Pani,która przy kasie spojrzała na mnie'złym okiem',niech się darzy...

Wszystko jest z SH,ja zresztą też

Pierwsze foty za płoty

2009-04-22T13:02:00.001+02:00

Pewnie każdy patrząc na to zdjęcie ma ochotę powiedzieć:ale to już było... Bo u innych szafiarek były już i szarości, i kratki, i podobne spódnice.I tu was mam!Prezentowana na zdjęciu piękność w kratkę wcale nie jest spódnicą!Chyba wymyśliłam nowy trend,bo zamiast spódnicę nosić jako sukienkę ,robię dokładnie odwrotnie.Krateczka(aż się prosiła ,by ją nazwać)jest dziecinną sukienką ,przewidzianą na... 7lat-(kto by pomyślał,że górna granica wieku sięgnie do 25!)-wystarczyło odciąć szelki i gotowe!Szarfa jet paskiem od bluzki ze zdjęcia.I tylko jedno mnie martwi- jest coraz cieplej i muszę porzucić moje ukochane marmurkowe rajstopy...

Sukienka dziecinna-SH plus DIY
bluzka-SH
korale-sklep z biżuterią
rastopy -Calzedonia

Jaki cudny czas ,by zaczynać...

2009-04-21T15:56:00.000+02:00

Dlaczego?Bo jest wiosna,obudziłam się z zimowego snu,ciuchy już prawie same wychodzą z szafy...

Myślę,że prowadzenie tego bloga da mi dużo przyjemności ,a jeśli choć jedna osoba znajdzie tutaj inspirację,będzie mi bardzo miło.

Moje zdjęcia już w niedzielę,a na osłodę:

torebka -wintydż Gloria Vanderbilt,SH

chusta-uszyta 35 lat temu przez mamę